آرشیو خرداد ماه 1403

امروزه اهمت وجود بیمه در زندگی بر هیچ کس پوشیده نیست، خطرات زیادی همواره انسان را تهدید می کنند. ثبت شرکتها خطراتی همچون سیل، آتش سوزی، سرقت، تصادفات، خشکسالی و هزاران خطر دیگر که در صورت بروز، خسارات زیادی را به شخص وارد می کنند. بنابراین دادن مبلغی به شخصی برای اینکه در اینگونه موارد به جبران خسارت اقدام کند کاملاَ منطقی به نظر می رسد و امروزه نیز تقریباَ بیمه به طور کامل فراگیر شده است.

تعریف و انواع بیمه:
با توجه به ماده 1 قانون بیمه مصوب اردیبهشت 1316 می توان بیمه را اینگونه تعریف کرد: بیمه تعهدی است که به موجب آن یک طرف تعهد می کند که در ازاء پرداخت وجه یا وجوهی به وسیله طرف دیگر در صورت وقوع یا بروز حادثه خسارت وارده را جبران نماید، متعهد را بیمه گر و طرف تعهد را بیمه گذار می نامند. موضوع بیمه نیز به وجهی گفته می شود که از طرف بیمه گذار به بیمه گر پرداخت می گردد. به موازات خطراتی که همه روز انسان ها را تهدید می کنند انواع بیمه به منظور جبران خسارت این خطرات نیز به وجود آمده اند که از میان آن ها می توان به بیمه های سرقت، آتش سوزی، عمر، از کار افتادگی، حمل و نقل و بیمه های جدیدتری همچون بیمه مسئولیت اشاره کرد. از انواع بیمه می توان بیمه اتکایی، بیمه مشترک و بیمه مکرر را نیز نام برد.

ثبت شرکت های بیمه:

ثبت و تغییرات هر شرکت سهامی عام بیمه در ایران، نیاز به اخذ مجوز از بیمه مرکزی ایران دارد. طبق ماده 8 قانون ثبت شرکت ها، شرکت های بیمه اعم از ایرانی و خارجی تابع نظامنامه هایی خواهند بود که از طرف وزارت دادگستری تنظیم می شود. قبول تقاضای ثبت شرکت های فوق و شرایط مربوط به ادامه ی عملیات آن ها منوط به رعایت مقررات نظامنامه های مزبور خواهد بود.بر اساس مفاد ماده ی 9 نیز نظامنامه باید صریحاَ نسبت به مسایل ذیل تعیین تکلیف نماید.

1. اشخاصی که باید اظهارنامه ثبت بدهند.
2. نکاتی که باید در اظهارنامه قید شود.
3. اوراق و مدارکی که عین یا ترجمه مصدق آن ها باید به ضمیمه اظهارنامه شود.
4. نکاتی که در صورت تغییر باید مجدداَ به ثبت برسد.
5. طرز ثبت شعب یا نمایندگان جدید.
6. اعلاناتی که پس از ثبت باید به وسیله اداره ثبت اسناد به هزینه شرکت به عمل آید.
7. تعرفه راجع به ترجمه و تصدیق صحت ترجمه

به موجب ماده 4 آیین نامه ی تنظیم امور نمایندگی بیمه، شخص حقیقی متقاضی اخذ پروانه نمایندگی بیمه باید واجد شرایط زیر باشد:

• تابعیت دولت جمهوری اسلامی ایران
• اعتقاد به اسلام یا یکی دیگر از ادیان اسلامی کشور
• عدم اعتیاد به مواد مخدر
• نداشتن سوء پیشینه کیفری و همچنین نداشتن سابقه محکومیت به جرایم نام برده شده در ماده 64 قانون تاسیس بیمه مرکزی ایران و بیمه گری؛
• داشتن گواهی پایان خدمت وظیفه عمومی یا معافیت دایم؛
• داشتن حداقل مدرک کارشناسی در ر شته ی بیمه (و یا سایر رشته ها با گرایش بیمه) با شش ماه سابقه کار بیمه ای فنی و تخصصی، یا مدرک کارشناسی در رشته ی غیر بیمه و یک سال سابقه کار بیمه ای فنی و تخصصی و یا مدرک دیپلم با دو سال سابقه کار بیمه ای فنی و تخصصی

تبصره 1: متقاضیان فاقد سابقه کار مندرج در بند "و" به غیر از دارندگان مدرک کارشناسی در رشته بیمه (و سایر رشته ها با گرایش بیمه)، باید دوره آموزشی شامل اصول بیمه، آشنایی با رشته های بیمه، بازاریابی بیمه، قوانین و مقررات بیمه و رایانه (شامل آموزش مهارت های Internet- Word- Excel) را در مجموع، به میزان حداقل 80 ساعت در مرکز آموزشی شرکت بیمه، یا مرکز آموزش فنی و حرفه ای وزارت کار و امور اجتماعی و یا سایر مراکز آموزشی مورد تایید بیمه مرکزی ایران گذرانده و گواهی نامه قبولی را ارائه نمایند. علاوه بر این متقاضیان مذکور باید دوره کارآموزی را در شرکت بیمه مربوط طی نمایند. متقاضیان فاقد سابقه کار دارای مدرک کارشناسی در رشته بیمه (و سایر رشته ها با گرایش بیمه)، فقط دوره کارآموزی را در شرکت بیمه طی خواهند کرد.

تبصره 2: شرکت بیمه می تواند برای پذیرش نماینده، هر نوع شرایط رقابتی برای انتخاب نمایندگان برتر، از جمله برگزاری آزمون را تعیین و اعمال نماید.
مسئولیت احراز صحت شرایط لازم در مورد هر یک از متقاضیان اخذ پروانه نمایندگی بیمه بر عهده ی شرکت بیمه مربوط می باشد.

شرکت بیمه برای اعطای پروانه نمایندگی حقوقی باید موارد ذیل را بررسی و رعایت نماید:
1-تشکیل نمایندگی حقوقی به شکل شرکت سهامی خاص با مسئولیت تضامنی یا شرکت تعاونی؛
2-تایید اساسنامه نمایندگی توسط شرکت بیمه؛
3-انحصار فعالیت به نمایندگی بیمه؛
4-وجود حداقل سه عضو هیئت مدیره؛
5-داشتن حداقل 500 میلیون ریال سرمایه؛
6-ارائه گواهی نامه بانک حاکی از تادیه قسمت نقدی سرمایه،حداقل به مقدار 50 درصد کل سرمایه نماینده حقوقی؛
7-صورت کامل اسامی سهامداران،مدیران و میزان سهام هر یک از آن ها،
8-گواهی عدم سوء پیشینه کیفری مدیران؛
9-داشتن مدیر عامل و عضو بیمه ای هیئت مدیره طبق شرایط مندرج در ماده 9 این آیین نامه؛
10-صورت جلسات مجمع عمومی موسس و هیئت مدیره
11-اظهارنامه ثبت نمایندگی حقوقی و تاییدیه نام آن.

به موجب ماده ی 7 آیین نامه مذکور، ثبت نمایندگی حقوقی و هرگونه تغییرات بعدی از جمله تغییر در مفاد اساسنامه، میزان سرمایه، ترکیب سهامداران، مدیر عامل و اعضای هیئت مدیره آن، موکول به رعایت مقررات این آیین نامه و با مسئولیت و موافقت شرکت بیمه طرف قرارداد خواهد بود.
تبصره: شرکت بیمه موظف است قبل از ثبت نمایندگی حقوقی بیمه و هرگونه تغییرات بعدی آن،نظر بیمه مرکزی ایران را استعلام نماید. عدم اعلام نظر بیمه مرکزی ایران ظرف مدت 20 روز به معنای موافقت با ثبت نمایندگی حقوقی یا تغییرات بعدی آن خواهد بود.

در ماده ی یک قانون ثبت علایم و اختراعات مصوب اول تیرماه 1318 از علامت تجاری چنین تعریف به عمل آمده است. ثبت شرکتها علامت تجاری عبارت است از هرگونه علامتی اعم از نقش،تصویر،رقم،حرف،عبارت،مهر و...که برای امتیاز و تشخیص لوازم صنعتی و تجاری تعیین و انتخاب می شود.علامت تجاری معرف و مشخص کننده ی محصولی است که تحت آن علامت عرضه می گردد.علامت تجاری در صورتی که برابر ماده ی 2 قانون ثبت علایم و اختراعات به ثبت رسیده باشد انحصاری است یعنی مخصوص کسی است که آن را به ثبت رسانیده و تجار دیگر حق استفاده از آن را نخواهند داشت.

ثبت علامت مستلزم تسلیم اظهارنامه به مرجع ثبت است.به موجب ماده ی 106،اظهارنامه ثبت علامت باید در دو نسخه و در فرم مخصوص و به زبان فارسی تنظیم شده و پس از ذکر تاریخ،توسط متقاضی یا نمایده قانونی وی امضا شود.
تبصره-در صورتی که اسناد ضمیمه اظهارنامه و سایر اسناد مربوط به زبان دیگری غیر از فارسی باشد،ارائه اصل مدارک مورد نیاز همراه با ترجمه عادی کامل آن الزامی است.مرجع ثبت در صورت لزوم می تواند در جریان بررسی اظهارنامه،ترجمه رسمی مدارک مذکور را مطالبه کند.متقاضی باید اظهارنامه ثبت علامت را با پست سفارشی و در چارچوب ماده 167 این آیین نامه به مرجع ثبت تسلیم نماید.
در ماده ی 167 آمده است:
مرجع ثبت مکلف است با تجهیز امکانات فنی نسبت به الکترونیکی کردن مراحل اعم از ثبت داخلی یا بین المللی اختراعات،طرح های صنعتی و علائم از قبیل تسلیم،بررسی،اصلاح و ثبت اظهارنامه،انتشار آگهی و ثبت این مالکیت ها و تمدید اعتبار آن یا اعمال هر گونه تغییرات و انتقالات و همچنین پرداخت های مقرر،اقدامات مقتضی را معمول دارد.
تبصره-تبادل اطلاعات مربوط به ثبت اختراعات،طرح های صنعتی و علائم با سازمان ها و موسسات ذی ربط می تواند به صورت الکترونیکی انجام شود.
در یک اظهارنامه ی ثبت علامت تجاری می بایست نکات ذیل درج گردد.
1-اسم،شماره ملی،نشانی،کد پستی و تابعیت متقاضی و در صورتی که متقاضی شخص حقوقی است،ذکر نام،نوع فعالیت،اقامتگاه،محل و شماره ثبت،تابعیت،مرکز اصلی و عنداللزوم هر شناسه دیگر آن الزامی است.
2-اسم،شماره ملی،نشانی و کدپستی نماینده قانونی متقاضی،در صورت وجود.
3-اسم،نشانی و کدپستی شخص یا اشخاصی که صلاحیت دریافت ابلاغ ها در ایران را دارند،در صورتی که متقاضی مقیم ایران نباشد.
4-الصاق نمونه ای از علامت در کادر مربوط
5-توصیف و تعیین اجزاء علامت و تعیین حروف مشخص در صورتی که علامت مورد درخواست ثبت مشتمل بر حروف خاص باشد.
6-ذکر کالاها و خدماتی که علامت برای تشخیص آن ها به کار می رود،با تعیین طبقه یا طبقات درخواست شده طبق طبقه بندی بین المللی
7-ذکر حق تقدم درصورت درخواست
8-رشته فعالیت مالک علامت
9-ذکر علامت جمعی در صورتی که ثبت آن مورد درخواست باشد.
10-در صورتی که علامت مشتمل بر کلمه یا کلماتی غیر از فارسی باشد،درج آوانویسی و ترجمه آن
11-ذکر رنگ،در صورتی که رنگ به عنوان صفت مشخصه و یا ویژگی خاص علامت باشد.
12-ذکر سه بعدی بودن علامت در صورت ثبت آن
13-تعیین ضمائم
چند نکته:
_در صورت تسلیم اظهارنامه و سایر اسناد مربوط توسط اشخاص حقوقی،امضاء آن ها از طرف اشخاص مجاز ضروری است.
_در صورت تعدد متقاضی ثبت،شخصی که به نمایندگی از سایرین حق مراجعه و مکاتبه با مرجع ثبت و انجام سایر تشریفات اداری لازم،جز دریافت گواهی نامه علامت،را دارد باید با ذکر اقامتگاه تعیین شود.

_اسم و نشانی متقاضی مقیم خارج از کشور علاوه بر فارسی باید به حروف لاتین نیز نوشته و با همان حروف نیز ثبت و آگهی شود.

_در کلیه امور راجع به ثبت و انتشار علائم،مرجع ثبت طبقه بندی کالا و خدمات را بر اساس طبقه بندی بین المللی مورد بررسی قرار می دهد.در صورت وجود عناصر تصویری در علامت،رعایت طبقه بندی مربوط الزامی و به عهده مرجع ثبت است.
_برای ثبت هر علامت باید از اظهارنامه جداگانه استفاده شود.استفاده از یک اظهارنامه برای ثبت یک علامت جهت کالاها و خدمات مندرج در یک یا چند طبقه بلامانع است.
_شخصی که تقاضای ثبت چندین علامت را به طور همزمان می نماید باید برای هر یک از آن ها مطابق مقررات این آیین نامه،اظهارنامه جداگانه ای تسلیم کند.در این صورت،اگر تقاضاها توسط نماینده قانونی به عمل آمده باشد،مدرک اصلی نمایندگی به یکی از اظهارنامه ها و یک رونوشت مصدق آن به هر یک از اظهارنامه های دیگر باید ضمیمه شود.
مدارک ذیل باید ضمیمه اظهارنامه شود:
1-با لحاظ ماده 110 این آیین نامه،نسخه اصلی نمایندگی،در صورتی که تقاضا توسط نماینده قانونی به عمل آید.
2-ارائه ده نمونه از علامت به صورت گرافیکی که با علامت الصاق شده روی اظهارنامه یکسان بوده و ابعاد آن حداکثر 10 در 10 سانتی متر باشد.اگر ارائه علامت به صورت گرافیکی نباشد ده نمونه از کپی یا تصویر علامت حداکثر در همین ابعاد و به نحوی که مرجع ثبت مناسب تشخیص دهد،ارائه خواهد شد.
چنانچه مرجع ثبت نمونه علامت ارائه شده را مناسب تشخیص ندهد،تسلیم نمونه مناسب را درخواست می نماید.در هر حال،علامت باید به همان نحو که درخواست و ثبت می شود استعمال گردد.
3-در صورت سه بعدی بودن علامت،ارائه علامت به صورت نمونه های گرافیکی یا تصویر دو بعدی روی برگه به نحوی که از شش زاویه متفاوت تهیه و در مجموع یک نمونه واحد که همان علامت سه بعدی را تشکیل دهند،الزامی است.
4-مدارک مربوط به حق تقدم که باید همزمان با تسلیم اظهارنامه یا حداکثر ظرف 15 روز از آن تاریخ تسلیم شود.
5-ارائه مدارک دال بر فعالیت در حوزه ذی ربط بنا به تشخیص مرجع ثبت.
6-نسخه ای از ضوابط و شرایط استفاده از علامت جمعی و ارائه گواهی مقام صلاحیتدار،اتحادیه یا دستگاه مرتبط،در صورتی که ثبت علامت جمعی مورد درخواست باشد.
7-مدارک مثبت هویت متقاضی
8-رسید مربوط به پرداخت هزینه های قانونی
9-مدارک نمایندگی قانونی،در صورتی که تقاضا توسط نماینده قانونی به عمل آید.
وفق ماده 112،در صورتی که متقاضی طبق ماده 9 قانون درخواست حق تقدم کرده باشد،هنگام تقاضای ثبت علامت باید درخواست خود را به همراه مدارکی که حاکی از این حق باشد،به مرجع ثبت تسلیم نماید.
این درخواست باید مشتمل بر موارد ذیل باشد:
1-تاریخ و شماره اظهارنامه اصلی
2-کشوری که اظهارنامه اصلی در آنجا تسلیم شده و یا در صورت منطقه ای یا بین المللی بودن اظهارنامه،اداره ای که اظهارنامه در آن جا تسلیم شده است.
تبصره 1-درخواست حق تقدم باید همزمان با تاریخ تسلیم اظهارنامه تسلیم شود.
تبصره 2-هر گاه حق تقدم دو یا چند اظهارنامه اصلی ادعا شود،می توان با رعایت تبصره (1) فوق،اطلاعات آن ها را در یک درخواست قید و تسلیم نمود.در این صورت مبنای احتساب حق تقدم تاریخ تسلیم نخستین اظهارنامه خواهد بود.
تبصره 3-در صورتی که حق تقدم ادعایی شامل کلیه کالاها و خدمات مندرج در اظهارنامه قبلی نباشد،اشاره به کالاها یا خدماتی که مورد ادعا است ضروری است.
به موجب ماده 113،مدت زمان حق تقدم در ثبت علامت،؛6 ماه از تاریخ تسلیم اظهارنامه اصلی خواهد بود.در این مورد روز تسلیم جزء مدت محسوب نخواهد شد و اگر آخرین روز مصادف با روز تعطیل باشد،این مدت تا آخرین ساعت اولین روز اداری بعد از تعطیل محاسبه خواهد شد.
تاریخ اظهارنامه همان تاریخ وصول اظهارنامه یا تاریخ داده پیام است،مشروط بر اینکه در زمان تسلیم حاوی اطلاعات ذیل باشد:
1-اسم متقاضی
2-نشانی ای که ابلاغ ها باید در آن جا صورت گیرد.
3-نمونه ای از علامت
4-کالاها و خدماتی که علامت برای تشخیص آن ها ثبت می شود.
5-پرداخت حق ثبت اظهارنامه
متقاضی می تواند تا قبل از انتشار آگهی موضوع ماده 120 این آیین نامه ضمن درخواست کتبی از مرجع ثبت نسبت به اصلاح نشانی،تغییر نماینده قانونی و کاهش کالاها و خدمات موضوع علامت اقدام نماید.اعمال این اصلاح منوط به پرداخت هزینه مقرر در جدول هزینه ها خواهد بود.
متقاضی یا نماینده قانونی وی در هر زمان قبل از ثبت علامت می تواند ضمن درخواست کتبی از مرجع ثبت،اظهارنامه خود را مسترد دارد.در صورت استرداد اظهارنامه،هزینه های پرداختی مسترد نخواهد شد.
خاطر نشان می شویم،چنانچه قصد دارید یک علامت تجاری  ثبت کنید، کارشناسان ما در ثبت شرکت فکر برتر، به راحتی این کار را برای شما انجام می دهند.کافیست مدارک لازم را به ما ارائه دهید و باقی امور را به ما بسپارید.
هر اظهارنامه از تاریخ وصول ظرف 15 روز از جهات ذیل مورد بررسی قرار می گیرد.
1-از لحاظ شکل آن که مطابق قوانین و مقررات باشد و هرگاه نواقصی داشته باشد چنانچه تقاضا در ایران به عمل آمده باشد تا دوماه و در صورتی که تقاضای ثبت وسیله کسانی که در خارج اقامت دارند شده باشد تا 6 ماه مهلت رفع نقص داده می شود.
2-از جهت اینکه طبقه نوع کالا با طبقات مربوط تطبیق نماید و در صورت عدم مطابقت کالا با طبقه مندرج در اظهارنامه به درخواست کننده ابلاغ می شود تا نسبت به اصلاح نوع طبقه اقدام نماید.
3-در صورتی که مانعی برای ثبت علامت تجارتی وجود نداشته باشد،یک آگهی در روزنامه منتشر می شود و در آگهی مزبور خصوصیات کالا و مشخصات صاحب علامت قید می گردد.
وفق ماده 117،مرجع ثبت پس از دریافت اظهارنامه و ضمائم مربوط و احراز شرایط مقرر،آن را در دفتر ثبت وارد و بر روی هر یک از نسخ اظهارنامه،تاریخ دریافت اظهارنامه و شماره آن را قید نموده و نسخه دوم آن را که دارای همان مشخصات نسخه اصلی است بعد از امضا و مهر و قید تاریخ(ساعت،روز،ماه،سال)وصول آن با تمام حروف،به عنوان رسید به متقاضی مسترد خواهد کرد.
تبصره-در خصوص اظهارنامه هایی که با پست سفارشی ارسال می شوند،در صورت ثبت اظهارنامه ها،نسخه دوم آن ها همراه با ضمائم توسط و به هزینه مرجع ثبت با پست سفارشی به عنوان رسید به متقاضیان مسترد خواهد شد.در صورت عدم ثبت نیز مراتب به همین ترتیب به اطلاع متقاضیان خواهد رسید.پاسخ اظهارنامه های واصله در چارچوب ماده 167 این آیین نامه به صورت الکترونیکی خواهد بود.

به نظر می رسد برای ورود در بحث ابتدائاَ لازم است مجمع عمومی و وظایف آن مورد بررسی قرار گیرد. اخذ کارت بازرگانی سپس موارد ثبت اجباری تصمیمات مجمع عمومی را مورد بحث قرار می دهیم.

تعریف:
مجمع عمومی شرکت سهامی از اجتماع صاحبان سهام تشکیل می شود.مقررات مربوط به حضور عده لازم برای تشکیل مجمع عمومی و آراء لازم جهت اتخاذ تصمیمات در اساسنامه معین خواهد شد،مگر در مواردی که به موجب قانون تکلیف خاص برای آن مقرر شده باشد.(ماده 72 قانون تجارت)
انواع مجامع عمومی:
مجمع عمومی که مهم ترین رکن شرکت است بنا به ماده 73 قانون تجارت مشتمل بر انواع ذیل می باشد:
1-مجمع عمومی موسس
2-مجمع عمومی عادی
3-مجمع عمومی فوق العاده
مجمع عمومی موسس
مجمع عمومی موسس با رعایت مقررات قانون تجارت تشکیل و پس از رسیدگی و احراز پذیره نویسی کلیه سهام شرکت و تادیه مبالغ لازم و شور درباره اساسنامه شرکت و تصویب آن،اولین مدیران و بازرس یا بازرسان شرکت را انتخاب می کند و نیز مجمع عمومی موسس آن،اولین مدیران و بازرس یا بازرسان شرکت را انتخاب می کند و نیز مجمع عمومی موسس روزنامه کثیرالانتشار را که هر گونه دعوت و اطلاعیه برای صاحبان سهام تا تشکیل مجمع عمومی سالانه بطور منحصر در آن منتشر خواهد شد تعیین خواهد نمود.مدیران و بازرسان شرکت باید کتباَ قبول سمت نمایند.قبول سمت بخودی خود دلیل بر این است که مدیر و بازرس با علم به تکالیف و مسئولیت های سمت خود عهده دار آن گردیده اند.از این تاریخ شرکت تشکیل شده محسوب می شود.(ماده 17)
وظایف مجمع عمومی موسس:
1-رسیدگی به گزارش موسسین و تصویب آن و همچنین احراز پذیره نویسی کلیه سهام شرکت و تادیه مبالغ لازم
2-تصویب طرح اساسنامه شرکت و در صورت لزوم اصلاح آن
3-تصویب اولین مدیران و بازرس یا بازرسان شرکت
4-تعیین روزنامه کثیرالانتشاری که هر گونه دعوت و اطلاعیه بعدی برای سهامداران تا تشکیل اولین مجمع عمومی در آن منتشر خواهد شد.
گزارش موسسین باید حداقل پنج روز قبل از تشکیل مجمع عمومی موسس در محلی که در آگهی دعوت مجمع تعیین شده است برای مراجعه پذیره نویسان سهام آماده باشد.
مجمع عمومی عادی:
مجمع عمومی عادی که بلحاظ کاربرد و عمومیت در مقایسه با مجامع عمومی دیگر از اهمیت بیشتری برخوردار است.بطور معمول هر سال یکبار در زمانی که اساسنامه شرکت معین کرده باشد تشکیل و در چارچوب وظایف مقرر و مصرح در اساسنامه،بحث،بررسی و اتخاذ تصمیم می نماید.چنانچه هیات مدیره در موعد مقرر،مجمع عمومی را برای تشکیل جلسه سالیانه دعوت نکند بازرس یا بازرسان موظف هستند راساَ به این کار اقدام نمایند و در غیر این صورت سهامداران شرکت که بیش از 15 درصد سرمایه شرکت را در اختیار داشته باشند می توانند از مجمع عمومی برای تشکیل جلسه دعوت بعمل آوردند.
وظایف مجمع عمومی عادی
وظایف مجمع عمومی(سالیانه) صاحبان سهام بشرح ذیل است:
1-رسیدگی و اتخاذ تصمیم درباره کلیه امور جاری شرکت غیر از آنچه که در صلاحیت مجامع عمومی موسسین یا فوق العاده است.
2-رسیدگی به ترازنامه و حساب سود و زیان سال مالی قبل و صورت دارایی و مطالبات و دیون شرکت و صورتحساب دوره عملکرد و سالانه شرکت متعاقب استماع گزارش مدیران و بازرس یا بازرسان
3-انتخاب مدیران وبازرس یا بازرسان
4-تصویب ترازنامه و دستور تقسیم سود بین صاحبان سهام
5-تعیین روزنامه کثیرالانتشاری که آگهی ها و اطلاعیه های شرکت تا مجمع عمومی عادی سال بعد در آن انتشار خواهد یافت.
مجمع عمومی فوق العاده
مجمع عمومی فوق العاده که متشکل از اجتماع صاحبان سهام شرکت است در مواقع اضطراری و زمانی که موضوع فوق العاده ای مطرح باشد تشکیل می شود.بنابراین تشکیل جلسه این مجمع برخلاف مجمع عمومی عادی تابع نظم و انضباط خاصی نیست.
وظایف مجمع عمومی فوق العاده
موضوعاتی که رسیدگی به آن ها در صلاحیت مجمع عمومی عادی نیست،در زمره وظایف مجمع عمومی فوق العاده است.اهم این وظایف عبارتند از:
1-تغییر اساسنامه شرکت
2-تغییر سرمایه شرکت
3-انحلال قبل از موعد شرکت
محدودیت های موجود در خصوص تصمیمات مجمع عمومی
بنا به تجویز ماده 94 قانون تجارت،هیچ مجمع عمومی نمی تواند تابعیت شرکت را تغییر دهد و یا هیچ اکثریتی نمی تواند بر تعهدات صاحبان سهام بیفزاید.به عبارت دیگر می توان گفت تغییر تابعیت شرکت و افزایش تعهدات صاحبان سهام در صلاحیت هیچیک از مجامع عمومی(عادی،موسس یا فوق العاده) نمی باشد.
موارد ثبت اجباری تصمیمات مجمع عمومی:
بنا به تجویز ماده 106 در مواردیکه تصمیمات مجمع عمومی یکی از امور ذیل باشد یک نسخه از صورت جلسه مجمع باید جهت ثبت به مرجع ثبت شرکت ها ارسال گردد.
1-انتخاب مدیران بازرس یا بازرسان
2-کاهش یا افزایش سرمایه
3-تغییرات اساسنامه
4-تصویب ترازنامه
5-انحلال شرکت و نحوه تصفیه آن
بدیهی است مراتب پس از انجام تشریفات ثبت در روزنامه رسمی کشور منتشر می گردد.

تعریف شرکت سرمایه گذاری
هدف از تشکیل شرکت سرمایه گذاری مدیریت مالک سهام شرکتهای زیر مجموعه خود نیست و در خریدن سهام، دیدگاه بلند مدت ندارد. اخذ کارت بازرگانی  همینکه سود مورد نظر خود را به دست بیاورند سهام یک شرکت را می فروشند و سهام شرکتهای دیگر را خریداری می کنند و یا اگر در کوتاه مدت شاهد کاهش ارزش سهام باشند آن سهم را می فروشند. این نوع شرکت سرمایه گذاری دنبال کسب سود از نوسانات قیمت سهام در بازارند و قاعدتاَ باید فقط در سهام پذیرفته شده در بورس سرمایه گذاری کنند.

در یک شرکت سرمایه گذاری، ورود و خروج سرمایه صرفاَ در قالب افزایش یا کاهش سرمایه و با طی تشریفات مندرج در قانون تجارت صورت می پذیرد. در این شرکتها در صورتیکه شخص سرمایه گذار قصد خروج از شرکت را داشته باشد، باید واحد سرمایه گذاری خود را به شخص دیگری منتقل نماید و یا چنانچه شخصی بخواهد سهم خود را درشرکت افزایش دهد، باید سهم مورد نظر خود را از سایر سهامداران خریداری کند.
انواع شرکتهای سرمایه گذاری
_ شرکتهای سرمایه گذار:
شرکتهایی هستند که تولیدی یا خدماتی بوده و از بستر تولید و درآمد حاصل از عملیات اجرایی خود را با ایده های مختلف و غیر تخصصی صرف خرید سهام سایر شرکتها کرده و حداقل انتظار آنها داشتن سود مناسب است. به اینگونه شرکتها سرمایه گذار می گویند. این شرکتها علاوه بر داشتن تولید فقط از منظر جایگاه کسب سود بیشتر، پول و سرمایه خود را در سایر بنگاهها سرمایه گذاری می کنند.یعنی علاوه بر فعالیتهای اصلی خود از محل سود یا درآمدهای کسب شده فروش به این مهم می پردازند.
_ شرکتهای سرمایه گذاری
شرکتهایی هستند که هدف از تأسیس آنها، سرمایه گذاری در شرکتها با حضور افراد متخصص بوده. افرادی که می دانند چطور شرکتهای مختلف را تجزیه و تحلیل کنند، در چه زمانی اقدام به خرید نمایند و به چه میزان از سهام شرکتهای دیگر دست یابند یا چه زمانی سهام خریداری شده را برای کسب سود واگذار کنند. فعالیتهای اصلی این شرکتها به طور تخصصی خریدو فروش سهام شرکتهای بورسی  یا غیر بورسی است. زمان صرف شده در این شرکتها برای هر سهم می تواند چند ساعت یا چند ماه باشد اما معمولاَ بر اساس دیدگاه کوتاه مدت روی یک سهام اقدام می کنند.
مدارک لازم برای ثبت شرکت سرمایه گذاری
_ اساسنامه شرکت.
_ کپی مشخصات هیأت مدیره و صاحبان امضای شرکت.
_ نام، تاریخ، محل و شماره ثبت شرکت در اداره ثبت شرکتها.
_ کپی آگهی تأسیس یا تغییرات شرکت در روزنامه.
_ اعلام نمودن سرمایه.
_ ارایه لیست کلیه شرکا ومیزان سهامشان.
_ ارایه مدارک نشان دهنده ی احراز شرایط تعیین شده در مجوز.
مراحل دریافت مجوز شرکت سرمایه گذاری
_ متقاضی ثبت شرکت سرمایه گذاری، درخواست خود را مطابق فرم " تقاضای صدور مجوز تأسیس سرمایه گذاری" همراه با فرم " پرسشنامه مشخصات داوطلب سمت مدیر عاملی یا عضویت در هیأت مدیره نهاد مالی"  که توسط اعضای هیأت مدیره و مدیر عامل پیشنهادی برای مدیریت نظارت بر نهادهای مالی سازمان بورس اوراق بهادار کامل شده است را ارسال می کند.
_ در صورتی که سازمان با تأسیس شرکت سرمایه گذاری موافقت کند شرکت ملزم است مدارک اعلام شده توسط سازمان را ظرف مهلت مقرر تکمیل کند. بعد از تکمیل مدارک مورد نظر سازمان نامه ای مبنی بر اجازه تأسیس شرکت و ثبت در اداره ثبت شرکتها را صادر می کند.
_ پس از اعلام موافقت با تأسیس شرکت سرمایه گذاری، متقاضی باید در مهلت مقرر شرکت را به ثبت برساند و مستندات مربوطه را به سازمان تحویل دهد. بعد از ثبت نهاد مالی در اداره ثبت شرکتها و مؤسسات غیر تجاری، شرکت مدارک مورد نیاز برای ثبت را به سازمان ارایه می کند و چنانچه شرایط لازم را برای دریافت مجوز فعالیت داشت، مجوز فعالیت شرکت صادر می شود.
مدارک مورد نیاز برای ثبت شرکت سرمایه گذاری بعد از دریافت مجوز
_ ارایه مجوز شرکت و امضای اقرارنامه.
_ اساسنامه شرکت و امضای آن توسط کلیه سهامداران.
_ کپی برابر اصل مدارک شناسایی صاحبان سهام و بازرسان همراه با عکس.
_ اصل گواهی عدم سوء پیشنه اعضای هیأت مدیره.
_ سه نسخه از صورتجلسه هیأت مدیره شرکت، امضا شده توسط مدیرانی که توسط مجمع انتخاب شده اند.
_ سه نسخه از صورتجلسه مجمع عمومی مؤسسین شرکت و امضای کلیه سهامداران.
_ سه نسخه اظهارنامه تکمیل شده شرکت سرمایه گذاری و امضای کلیه سهامداران.
_ گواهی پرداخت 35 درصد سرمایه شرکت سرمایه گذاری.

تعریف شرکت سرمایه گذاری
هدف از تشکیل شرکت سرمایه گذاری مدیریت مالک سهام شرکتهای زیر مجموعه خود نیست و در خریدن سهام، دیدگاه بلند مدت ندارد.  ثبت شرکت همینکه سود مورد نظر خود را به دست بیاورند سهام یک شرکت را می فروشند و سهام شرکتهای دیگر را خریداری می کنند و یا اگر در کوتاه مدت شاهد کاهش ارزش سهام باشند آن سهم را می فروشند. این نوع شرکت سرمایه گذاری دنبال کسب سود از نوسانات قیمت سهام در بازارند و قاعدتاَ باید فقط در سهام پذیرفته شده در بورس سرمایه گذاری کنند.

در یک شرکت سرمایه گذاری، ورود و خروج سرمایه صرفاَ در قالب افزایش یا کاهش سرمایه و با طی تشریفات مندرج در قانون تجارت صورت می پذیرد. در این شرکتها در صورتیکه شخص سرمایه گذار قصد خروج از شرکت را داشته باشد، باید واحد سرمایه گذاری خود را به شخص دیگری منتقل نماید و یا چنانچه شخصی بخواهد سهم خود را درشرکت افزایش دهد، باید سهم مورد نظر خود را از سایر سهامداران خریداری کند.
انواع شرکتهای سرمایه گذاری
_ شرکتهای سرمایه گذار:
شرکتهایی هستند که تولیدی یا خدماتی بوده و از بستر تولید و درآمد حاصل از عملیات اجرایی خود را با ایده های مختلف و غیر تخصصی صرف خرید سهام سایر شرکتها کرده و حداقل انتظار آنها داشتن سود مناسب است. به اینگونه شرکتها سرمایه گذار می گویند. این شرکتها علاوه بر داشتن تولید فقط از منظر جایگاه کسب سود بیشتر، پول و سرمایه خود را در سایر بنگاهها سرمایه گذاری می کنند.یعنی علاوه بر فعالیتهای اصلی خود از محل سود یا درآمدهای کسب شده فروش به این مهم می پردازند.
_ شرکتهای سرمایه گذاری
شرکتهایی هستند که هدف از تأسیس آنها، سرمایه گذاری در شرکتها با حضور افراد متخصص بوده. افرادی که می دانند چطور شرکتهای مختلف را تجزیه و تحلیل کنند، در چه زمانی اقدام به خرید نمایند و به چه میزان از سهام شرکتهای دیگر دست یابند یا چه زمانی سهام خریداری شده را برای کسب سود واگذار کنند. فعالیتهای اصلی این شرکتها به طور تخصصی خریدو فروش سهام شرکتهای بورسی  یا غیر بورسی است. زمان صرف شده در این شرکتها برای هر سهم می تواند چند ساعت یا چند ماه باشد اما معمولاَ بر اساس دیدگاه کوتاه مدت روی یک سهام اقدام می کنند.
مدارک لازم برای ثبت شرکت سرمایه گذاری
_ اساسنامه شرکت.
_ کپی مشخصات هیأت مدیره و صاحبان امضای شرکت.
_ نام، تاریخ، محل و شماره ثبت شرکت در اداره ثبت شرکتها.
_ کپی آگهی تأسیس یا تغییرات شرکت در روزنامه.
_ اعلام نمودن سرمایه.
_ ارایه لیست کلیه شرکا ومیزان سهامشان.
_ ارایه مدارک نشان دهنده ی احراز شرایط تعیین شده در مجوز.
مراحل دریافت مجوز شرکت سرمایه گذاری
_ متقاضی ثبت شرکت سرمایه گذاری، درخواست خود را مطابق فرم " تقاضای صدور مجوز تأسیس سرمایه گذاری" همراه با فرم " پرسشنامه مشخصات داوطلب سمت مدیر عاملی یا عضویت در هیأت مدیره نهاد مالی"  که توسط اعضای هیأت مدیره و مدیر عامل پیشنهادی برای مدیریت نظارت بر نهادهای مالی سازمان بورس اوراق بهادار کامل شده است را ارسال می کند.
_ در صورتی که سازمان با تأسیس شرکت سرمایه گذاری موافقت کند شرکت ملزم است مدارک اعلام شده توسط سازمان را ظرف مهلت مقرر تکمیل کند. بعد از تکمیل مدارک مورد نظر سازمان نامه ای مبنی بر اجازه تأسیس شرکت و ثبت در اداره ثبت شرکتها را صادر می کند.
_ پس از اعلام موافقت با تأسیس شرکت سرمایه گذاری، متقاضی باید در مهلت مقرر شرکت را به ثبت برساند و مستندات مربوطه را به سازمان تحویل دهد. بعد از ثبت نهاد مالی در اداره ثبت شرکتها و مؤسسات غیر تجاری، شرکت مدارک مورد نیاز برای ثبت را به سازمان ارایه می کند و چنانچه شرایط لازم را برای دریافت مجوز فعالیت داشت، مجوز فعالیت شرکت صادر می شود.
مدارک مورد نیاز برای ثبت شرکت سرمایه گذاری بعد از دریافت مجوز
_ ارایه مجوز شرکت و امضای اقرارنامه.
_ اساسنامه شرکت و امضای آن توسط کلیه سهامداران.
_ کپی برابر اصل مدارک شناسایی صاحبان سهام و بازرسان همراه با عکس.
_ اصل گواهی عدم سوء پیشنه اعضای هیأت مدیره.
_ سه نسخه از صورتجلسه هیأت مدیره شرکت، امضا شده توسط مدیرانی که توسط مجمع انتخاب شده اند.
_ سه نسخه از صورتجلسه مجمع عمومی مؤسسین شرکت و امضای کلیه سهامداران.
_ سه نسخه اظهارنامه تکمیل شده شرکت سرمایه گذاری و امضای کلیه سهامداران.
_ گواهی پرداخت 35 درصد سرمایه شرکت سرمایه گذاری.

برای ورود در بحث چگونگی ثبت صورتجلسه ی تغییر اعضای هیات مدیره،ابتدائاَ لازم است به تعیین اعضای هیات مدیره ی شرکت و شرایط انتخابشان بپردازیم.
تعیین اعضای هیات مدیره ی شرکت
هیات مدیره اداره کننده شرکت سهامی بوده و دارای اعضای اصلی و علی البدل می باشد و تعداد آن ها را اساسنامه تعیین می کند. ثبت شرکت هیات مدیره که عالیترین رکن اجرایی شرکت است  اتخاذ تصمیم در خصوص مسایل جاری و نمایندگی رسمی و قانونی شرکت در چارچوب اختیارات اساسنامه و قوانین موضوعه را برعهده دارد.
براساس مفاد ماده ی 107 هیات مدیره شرکت از بین صاحبان سهام انتخاب می شوند که تعداد آن ها در شرکت های سهامی عام حداقل 5 نفر و در شرکت سهامی خاص حداقل 3 نفر است و کلاَ یا بعضاَ قابل عزل می باشند. عزل،با مجمع عمومی عادی است.
مواد 108 و 109 نیز تصریح دارند هیات مدیره که توسط مجمع عمومی موسس یا عادی برای مدت دو سال انتخاب می شوند می توانند مجدداَ پس از پایان دوره به این سمت منصوب شوند.در عین حال نحوه و مدت آن را اساسنامه شرکت ترسیم و تعیین می کند.
اشخاص حقوقی را می توان به مدیریت شرکت انتخاب نمود.در این صورت شخص حقوقی همان مسئولیت های مدنی شخص حقیقی عضو هیات مدیره را داشته و باید یک نفر را به نمایندگی دایمی خود جهت انجام وظایف مدیریت معرفی نماید.
مرجع انتخاب
مرجع انتخاب مجمع عمومی عادی است.اولین بار مجمع عمومی موسسین انتخاب می کند.
شرایط انتخاب:
_همان طور که در بالا نیز اشاره شد،مدیر باید صاحب سهم باشد حتی یک سهم.اساسنامه می تواند مقرر کند که برای مدیر شدن حداقل تعدادی سهام لازم است.سهام این مدیران باید به صورت وثیقه در شرکت باقی بماند،تا زمانیکه مدیران تصفیه کنند.سهام وثیقه برای این است که در صورت وارد آمدن ضرر از طرف آن ها به شرکت،از طریق سهام وثیقه جبران شود.در اروپا لازم نیست که مدیران صاحب سهم باشند.
_اهلیت داشته باشند.
_ممنوعیت قانونی نداشته باشد.(ماده 111 قانون 1347)
مدت مدیریت:
مدیران باید حاکثر دو سال انتخاب می شوند.البته ماموریت آن ها قابل تمدید است.علی البدل ها نیز از زمان انتخاب،ماموریتشان محسوب می شود.(ماده 109 ل.ا.ق.ت)
تغییر اعضای هیات مدیره:
در انتخاب اعضای جدید هیات مدیره رعایت مواد قانونی ذیل الزامی است:
_ماده 111 قانون تجارت(افراد ممنوع الانتخاب به سمت هیات مدیره)
طبق ماده 111 قانون تجارت اشخاص ذیل نمی توانند به مدیریت شرکت انتخاب شوند.
1-محجورین و کسانی که حکم ورشکستگی آن ها صدر شده است.
2-کسانیکه به علت ارتکاب جنایت یا یکی از جنحه های ذیل به موجب حکم قطعی از حقوق اجتماعی کلاَ یا بعضاَ محروم شده باشند در مدت محرومیت.
سرقت،خیانت در امانت،کلاهبرداری؛جنحه هایی که به موجب قانون در حکم خیانت در امانت یا کلاهبرداری شناخته شده است،اختلاس،تدلیس،تصرف غیرقانونی در اموال عمومی
چنانچه مدیر یا مدیرانی برخلاف مراتب فوق به سمت مدیریت منصوب شوند یا بعد از انتصاب جرم محرز شود.دادگاه بنا به درخواست ذینفع عزل مدیر یا مدیران مزبور را صادر  خواهد نمود و این حکم جنبه قطعی خواهد داشت.
_اصل 141 قانون اساسی(قانون ممنوعیت تصدی بیش از یک شغل)
به موجب اصل 141 قانون اساسی،رییس جمهور،معاونان رییس جمهور،وزیران و کارمندان دولت نمی توانند بیش از یک شغل دولتی داشته باشند و داشتن هر نوع شغل دیگر در موسساتی که تمام یا قسمتی از سرمایه آن متعلق به دولت یا موسسات عمومی است و نمایندگی مجلس شورای اسلامی و وکالت دادگستری و مشاوره حقوقی و نیز ریاست و مدیریت عامل یا عضویت در هیات مدیره انواع مختلف شرکت های خصوصی،جز شرکت های تعاونی ادارات و موسسات برای آنان ممنوع است.
سمت های آموزشی در دانشگاه ها و موسسات تحقیقاتی از این حکم مستثنی هستند.
_ماده 126 لایحه اصلاحی قانون تجارت
به موجب ماده 126 لایحه ی اصلاحی قانون تجارت،اشخاص مذکور در ماده 111 نمی توانند به مدیریت عامل شرکت انتخاب شوند و هم چنین هیچ کس نمی تواند در عین حال مدیریت عامل بیش از یک شرکت را داشته باشد.تصمیمات و اقدامات مدیر عاملی که بر خلاف مفاد این ماده انتخاب شده است در مقابل صاحبان سهام و اشخاص ثالث معتبر و مسئولیت های سمت مدیریت عامل شامل حال او خواهد شد.
قابل توجه است،علاوه بر رعایت نکات فوق،کلیه ی اعضای هیات مدیره می بایست دارای سوء پیشینه ی کیفری نباشند.
مدارک مورد نیاز جهت صورتجلسه تغییر اعضای هیات مدیره

• کلیه مدارک ثبتی شرکت به همراه روزنامه تاسیس و تغییرات شرکت
• کپی برابر اصل شده ی مدارک شناسایی اعضای هیات مدیره

نمونه صورتجلسه مجمع عمومی سالیانه یا عادی بطور فوق العاده برای انتخاب مدیران و بازرسین روزنامه و تصویب تراز در شرکت های سهامی خاص
بسمه تعالی
نام شرکت:.............................
شماره ثبت شرکت:.................                         سرمایه ثبت شده:.....................
صورتجلسه مجمع عمومی عادی سالیانه(یا عادی بطور فوق العاده) شرکت..............سهامی خاص ثبت شده به شماره .....................در تاریخ .................ساعت ....................با حضور کلیه/اکثریت سهامداران در محل قانونی شرکت(اگر جلسه در محل دیگری غیر از محل قانونی شرکت تشکیل شده آدرس آن محل نوشته شود) تشکیل گردید.
الف:در اجرای ماده 101 لایحه اصلاحی قانون تجارت:
1-خانم/آقای.................................به سمت رییس جلسه
2-خانم/آقای...............................به سمت ناظر جلسه
3-خانم/آقای..............................به سمت ناظر جلسه
4-خانم/آقای.............................به سمت منشی جلسه انتخاب شدند.
ب: در خصوص دستور جلسه 1-انتخاب مدیران2-انتخاب بازرسین 3-انتخاب روزنامه کثیرالانتشار 4-تصویب ترازنامه حساب سود و زیان به شرح ذیل اتخاذ تصمیم شد.
ب-1-اعضای هیات مدیره عبارتند از خانم/آقای...............خانم/آقای.................خانم/آقای...............برای مدت دو سال انتخاب و با امضاء ذیل صورتجلسه قبولی خود را اعلام می دارند.مجمع تصویب نمود در اجرای ماده 124 لایحه اصلاحی قانون تجارت می تواند رئیس هیات مدیره و مدیر عامل یک نفر باشد.
ب-2- با رعایت ماده 147 لایحه اصلاحی قانون تجارت خانم/آقای.................به سمت بازرس اصلی خانم/آقای..........به سمت بازرس علی البدل برای مدت یک سال مالی انتخاب شدند.
ب-3-روزنامه کثیرالانتشار ....................جهت نشر آگهی های شرکت انتخاب شد.
ب-4-پس از قرائت گزارش بازرس قانونی ترازنامه و حساب سود و زیان شرکت منتهی به سال..............مورد تصویب قرار گرفت.
ح:به خانم/آقای...................احدی از سهامداران یا احدی از مدیران یا وکیل رسمی شرکت وکالت داده می شود که ضمن مراجعه به اداره ثبت شرکت ها نسبت به ثبت صورتجلسه و پرداخت حق الثبت و امضاء ذیل دفاتر ثبت اقدام نماید.
امضاء هیات رییسه:رئیس جلسه..........................ناظر جلسه..........................منشی جلسه.................................امضاء اعضای هیات مدیره:
1-....................................2-................................3-...................................4-................................
امضاء بازرسین:                                                   بازرس اصلی                      بازرس علی البدل
در رابطه با تنظیم صورتجلسه ،رعایت نکات ذیل حائز اهمیت است:
_ کلیه صورتجلسات می بایست روی سربرگ شخصیت حقوقی مربوطه بعد از امضای اشخاص ذی سمت و با مهر شخصیت حقوقی تهیه و ارسال شود.
_چنانچه در نظر باشد رییس هیات مدیره و مدیر عامل شرکت یک نفر باشد و این امر در اساسنامه مقرر نشده باشد و با رعایت ماده 124 لایحه اصلاحی قانون تجارت باید مراتب به تصویب 3/2 اعضای مجمع برسد.
_در صورتی که مجمع با حضور اکثریت سهامداران تشکیل شده با رعایت تشریفات دعوت وفق اساسنامه شرکت و مواد لایحه اصلاحی قانون تجارت(ماده 99)الزامی است.
_در صورتی که مجمع با حضور اکثریت سهامداران تشکیل شده اصلی روزنامه حاوی آگهی دعوت به همراه صورتجلسه تحویل اداره ثبت شرکت ها شود.
_اعضای هیات مدیره و بازرسین با امضای ذیل صورتجلسه قبولی خود را اعلام می نمایند و هم چنین می توانند طی نامه ای جداگانه قبولی خود را اعلام نماید این برگ ها باید به ضمیمه صورتجلسه تحویل اداره محترم ثبت شرکت ها گردد.
_صورتجلسه هیات مدیره با استفاده از نمونه ضمیمه در خصوص تعیین سمت اعضای هیات مدیره و تعیین دارندگان حق امضاء تنظیم شود.
_کلیه ی اقدامات پذیرش صورتجلسات از طریق سامانه اینترنتی اداره ی ثبت شرکت ها به نشانی http://sherkat.ssaa.ir صورت می گیرد.
_صورتجلسه در چند نسخه تنظیم و کلیه صفحات به امضاء هیات رئیسه جلسه برسد و یک نسخه آن تحویل اداره ثبت شرکت ها شود.
_صورتجلسه حداکثر ظرف یک ماه از تاریخ تشکیل جلسه تحویل اداره ثبت شرکت ها گردد.
_جهت دسترسی به کلیه اطلاعیه ها و بخشنامه ها و آخرین راهنمایی های مربوط به چگونگی پذیرش و ثبت درخواست تاسیس و تغییرات اینترنتی و علاوه بر مراجعه به راهنمای سایت فوق می توان از پایگاه اطلاع رسانی ثبت شرکت ها به آدرس http://sherkat.ssaa.ir  نیز جهت بهره برداری لازم استفاده نمود.

ایتالیا،معروف به کشور چکمه ای شکل است که جایگاه چهارمین اقتصاد بزرگ اروپا و هشتم جهان از لحاظ تولید ناخالص داخلی را دارا است. اخذ کارت بازرگانی حجت الاسلام والمسلمین دکتر حسن روحانی،در نشست مشترک هیات های عالی رتبه ایران و ایتالیا،خاطر نشان کرد:امروزه زمینه های لازم برای تحرک بیشتر در روابط تهران-رم فراهم شده که می بایست با بهره گیری از ظرفیت های موجود،در راستای تعمیق و تحکیم روابط و همکاری های دو کشور تلاش کنیم.

رییس جمهوری،انتخاب ایتالیا به عنوان نخستین مقصد سفر اروپایی خود پس از برجام را نشان دهنده اهمیت ایتالیا برای ایران در روابط با کشورهای خارجی و اتحادیه اروپا دانست و با تاکید بر تلاش در راستای اجرایی و عملیاتی شدن اسناد و توافقنامه های موجود میان دو کشور،گفت:امروز بستر لازم برای توسعه مناسبات تجاری،اقتصادی،فرهنگی و علمی میان دو کشور فراهم شده و روابط دوستانه و صمیمانه ایران و ایتالیا پشتوانه ای برای توسعه مناسبات همه جانبه میان دو کشور است.
همه ساله از سراسر جهان تعداد زیادی از متقاضیان سرمایه گذاری و کارآفرینی،پرونده های سرمایه گذاری خود را به سفارت های این کشور ارسال می نمایند.چنانچه شما نیز علاقه مند به سرمایه گذاری در این کشور هستید ،قبل از هر چیز می بایست به  قوانین سرمایه گذاری در این کشور آشنایی کامل داشته باشید بدین منظور،توجه علاقه مندان به سرمایه گذاری در ایتالیا را به مطالعه ی نوشتار ذیل جلب می نماییم.

• وضعیت حقوقی سرمایه گذاری تاجر خارجی در  ایتالیا

کشور ایتالیا به عنوان یکی از اعضاء اتحادیه ی اروپا _بر اساس ماده 16 قانون 1942 ایتالیا _از اصل رفتار متقابل برای خارجیان اعم از شخص حقیقی و حقوقی پیروی کرده است.هدف از این قانون حمایت از مهاجران ایتالیایی بود که در اواخر قرن 19 و اوایل قرن 20 به طور وسیعی به کشورهای دیگر نقل مکان کرده بودند و اعتقاد بر این بود که با توجه به رفتار متقابل از حقوق مهاجران می توان به نحو بهتری دفاع نمود.
الف-رعایت اصل رفتار متقابل و نحوه اجرای آن
در قانون مدنی ایتالیا در مورد وضعیت حقوقی بیگانگان اعم از شخص حقیقی و حقوقی امروزه اصل بر نفی و انکار حقوق مدنی آنان بوده ولی در موارد استثنایی در صورت وجود رفتار متقابل این اصل ملایم تر گشته است.از طرفی دیگر،در مورد مسائل مهم اقتصادی و مالکیت گاهی محدودیت ها و موانعی علیرغم رفتار متقابل وجود دارد.
فرد خارجی که قصد اشتغال به کار در ایتالیا را دارد اول باید ویزای ورود به ایتالیا را دریافت نماید.متعاقباَ وزارت کشور و امور خارجه شرط رفتار متقابل مندرج در ماده 16 را بررسی می نماید و سپس به فرد خارجی در ایتالیا اجازه کار داده می شود.اثبات وجود رفتار متقابل به عهده فرد بیگانه است و کنترل این امر در صلاحیت وزارت امور خارجه می باشد که از طریق نمایندگان سیاسی خود در خارج از کشور اقدامات لازم به عمل می آورد.پس از طی تحقیقات لازم،وزارت کشور اجازه اقامت دائم را بنابر تقاضای فرد خارجی اعطا می کند.البته به موجب بخش نامه وزارتی،برای شهروندان ژاپنی و آمریکایی تسهیلات ویژه ای در نظر گرفته شده و در مورد مشاغل مهم از قبیل مهندسین،حسابرسان و ماموران بیمه و نیز برای حرفه های پزشکی و دامپزشکی و داروسازی رعایت شرط متقابل الزامی است.شایان ذکر است در مشاغلی که با منافع عمومی ایتالیا ارتباط دارد مانند سردفتری،بازرسی،وکالت،صرافی و حسابرسی رسمی به بیگانه اجازه اشتغال داده نمی شود.بر اساس پیمان 24ژوئن 1975 که از سال 1981 اجرا گردیده کارگران ایتالیایی و کارگرانی که جزو کشورهای عضو جامعه اقتصادی اروپا نمی باشند از حقوق برابر برخوردار هستند و اعطای این حقوق برای رعایت موازین انسانی و همکاری بین المللی است و این کارگران دارای حق استفاده از خدمات اجتماعی،مدارس و داشتن مسکن و حفظ هویت فرهنگی خویش نیز می باشند و به طور کلی کارگران خارجی می توانند با کسب اجازه کار از مقامات محلی و داشتن ویزا به کار اشتغال ورزند.در صورت اخراج دسته جمعی و فردی یا استعفای کارگران خارجی تدابیر ویژه ای جهت حمایت از آنان پیش بینی شده و ملزم به خروج از ایتالیا نمی باشند ولی به کارگیری و استخدام مخفی و پنهان کارگر خارجی برای کارفرمایان متخلف مجازات هایی را در پی خواهد داشت.قوانینی راجع به وضع کارگر خارجی برای کارفرمایان متخلف مجازات هایی را در پی خواهد داشت.قوانینی راجع به وضع کارگر غیر قانونی تنظیم گردیده و قانون 28 فوریه 1990 به نام قانون مارتلی(نام وزیر کشور وقت ایتالیا) قواعد اضطراری راجع به پناهندگی سیاسی و ورود و اقامت غیر قانونی اشخاصی را که از شهروندان جامعه اقتصادی اروپا نیستند پیش بینی کرده است.ملاحظه می شود که این قانون بر اساس تبعیض نژادی تهیه گردیده و مجازات های سنگینی برای افرادی که مهاجرت های غیر قانونی را تدارک می بینند پیش بینی نموده است ولی باز هم امکان بررسی و پذیرش کارگری که به طور غیرقانونی وارد ایتالیا شده است وجود دارد.
ب-نحوه فعالیت فرد خارجی در امور تجاری
فعالیت بازرگانی در آب های ساحلی و فلات قاره ایتالیا محدود به اتباع ایتالیا و خارجیانی است که تابعیت ایتالیا را کسب نموده اند.در مورد شرکت های مالی و بانک ها محدودیت هایی برای تجار خارجی در نظر گرفته شده است.در مورد شرکت ها،حداقل دو سوم اعضای هیات مدیره و رئیس و مشاور باید ایتالیایی باشند.بانک های خارجی چنانچه بخواهند در ایتالیا شعبه ای افتتاح نمایند باید موافقت وزارت خزانه و امور خارجه را کسب نمایند و مجوز،پس از مشورت کمیته مشترک صادر می گردد و شرکت های بیمه خارجی نیز مجوز خود را از وزارت صنایع دریافت می نمایند.ماهی گیری در دریای ساحلی مخصوص شهروندان و قایق های ایتالیایی می باشد مگر آنکه در معاهدات بین المللی در این خصوص استثنایی وجود داشته باشد.
در اصل 16 قانون اساسی ایتالیا،از نظر اقامه دعوا و آیین دادرسی مدنی برای بیگانگان و اتباع ایتالیایی حقوق یکسانی پیش بینی شده است و بند اول ماده 24 همان قانون نیز حقوق بیگانگان را برای دسترسی به مقامات قضایی پیش بینی و تعیین می نماید،ولی قبل از اعمال حقوق مذکور رفتار متقابل کشور متبوع خارجی مورد کنترل و بررسی مقدماتی قرار می گیرد.
اما به هر حال تساوی در حقوق یاد شده استثناء هم دارد.به طور نمونه،ماده 98 آیین دادرسی مدنی ایتالیا فرد خارجی را مکلف می کند که مبلغی به عنوان وثیقه جهت هزینه دادرسی به مراجع صالحه بسپارند.ضمناَ معاضدت قضایی برای ایتالیایی و بیگانگان به طور یکسان پذیرفته شده و برای افرادی که به زبان ایتالیایی آشنایی ندارند استفاده از مترجم در جریان دادرسی های مدنی و کیفری پیش بینی شده است.
نتیجه آنکه،می توان گفت که در ایتالیا همانند اغلب نظام های حقوقی معاصر تمایل به شناسایی شخصیت حقوقی شرکت های بیگانه وجود دارد و به این منظور،پیمان های بی شماری با کشورهای مختلف تنظیم گردیده است.شناسایی شخص حقوقی از طریق محل تاسیس آن یا مرکز شرکت صورت می گیرد اما در برخورد با شرکت های مزبور اصل رفتار ملی یا اصل ارجحیت در برخورداری از حقوق ملی مورد توجه قرار می گیرد.
قانون 31 مه 1995 در ماده 25 خود محل تاسیس شرکت را مورد قبول قرار داده است و انجمن ها و هرنوع موسسات خصوصی و عمومی را نیز شامل می گردد اما در بعضی موارد برای شرکتی که در خارج از ایتالیا تاسیس یافته می توان قانون ایتالیا را اعمال نمود،به شرط آنکه مقر چنین شرکتی در ایتالیا واقع شده یا فعالیت اصلی در ایتالیا انجام پذیرد.

• ثبت شرکت در ایتالیا

ایجاد و ثبت شرکت در ایتالیا تحت قوانین مقررات اتاق بازرگانی امکان پذیر می باشد.ثبت شرکت در ایتالیا از طرق الکترونیکی و مراجعه حضوری به ادارات ثبت ایتالیا و ارائه مدارک لازم انجام پذیر می باشد.
مدارک مورد نیاز جهت ثبت شرکت در ایتالیا به شرح ذیل می باشند:
-درخواست فرم ثبت و تکمیل درخواست الکترونیکی(درخواست الکترونیکی از طریق سامانه اتاق بازرگانی امکان پذیر است)
-شرکت نامه
-اساسنامه
-بیمه های ضروری
-فهرستی از نام ها و آدرس های اعضا و سهامداران،میزان مالیات بر رارزش افزوده،میزان معین مالیات

• انواع شرکت ها در ایتالیا

بر اساس قوانین ایتالیا شرکت های ذیل قابلیت ثبت را دارند.لذا به عنوان اولین اقدام جهت تاسیس شرکت ،می بایست در رابطه با انتخاب نوع شرکت خود تصمیم بگیرید.
1-شرکت مسوولیت محدود
در این نوع شرکت هر یک از سهامداران تنها به میزان سهمشان مسئولیت دارند.سرمایه اولیه برای تاسیس این نوع شرکت ده هزار یورو است.
2-مشارکت محدود بواسطه سهام
در این نوع شرکت دو یا بیشتر از دو نفر باید با یکدیگر متحد شوند.این نوع شراکت شباهت بسیاری به مشارکت محدود دارد که حداقل یک طرف باید مسئولین محدود و طرف دیگر باید عضو کلی باشد.
3-مشارکت محدود
شرط اصلی برای ایجاد این نوع مشارکت مانند مشارکت کلی است.حداقل یک طرف باید محدود شود با مسوولیت محدود و یک طرف کلی است با مسوولیت کامل برای تعهدات شرکت
4-طرفیت و مشارکت کلی
این نوع شرکت ایجاب می کند که حداقل دو یا شخص یا دو شخص حقوقی با یکدیگر جوینت شده و یک قراردادی برای فعالیت تحت نام یک شرکت امضا کنند.هیچ سرمایه اندکی هم مورد نیاز نیست.در این صورت که یک مشارکت کلی وجود دارد ،همه اعضا با مسوولیت کامل می باشند.
5-تعاونی
این نوع از شرکت اساساَ برای تجارت های بزرگ طراحی شده است و حداقل دو سهامدار لازم است که باید 120 هزار یورو سرمایه اولیه فراهم کنند.سرمایه نیز به سهام تقسیم می شود که می تواند در بازار سهام اظهار شود.

امروزه اسم و علامت تجاری از اهمیت خاصی برخوردار گشته و تجار حساسیت زیادی نسبت به تعیین علامت تجاری و حفاظت و صیانت از آن نشان می دهند. اخذ کارت بازرگانی به همین دلیل،در این مقاله برآنیم تا به پاسخ متداول ترین سوال ها در رابطه با ثبت و استفاده از نام و علامت تجاری بپردازیم.لطفاَ ما را تا انتهای مقاله همراهی بفرمایید.
1-علامت تجاری چیست؟
به موجب ماده ی 30 قانون ثبت علائم تجاری مصوب سال 1386 ،علامت و نام تجاری عبارت است از:
الف)علامت یعنی هر نشان قابل رویتی که بتواند کالاها یا خدمات اشخاص حقیقی یا حقوقی را از هم متمایز سازد.
ب)علامت جمعی یعنی هر نشان قابل رویتی که با عنوان علامت جمعی در اظهارنامه ی ثبت معرفی شود و بتواند مبدا و یا هرگونه خصوصیات دیگر مانند کیفیت کالا یا خدمات اشخاص حقیقی و حقوقی را که از این نشان تحت نظارت مالک علامت ثبت شده جمعی استفاده می کنند متمایز سازد.
ج)نام تجاری یعنی اسم یا عنوانی که معرف و مشخص کننده ی شخص حقیقی یا حقوقی باشد.
بنابراین با عنایت به تعریف مزبور تاجر یا تجارتخانه می تواند هر گونه نقش،کلمه،عبارت و یا ترکیبی از آن ها را برای محصولات تولیدی خود استعمال و به عنوان معرف شرکت و فعالیت خود ثبت و مورد استفاده قرار دهد. 

2-آیا علامت تجاری در ایران مورد حمایت قرار می گیرد؟
بله. در ایران برای اولین بار در سال 1304 قانونی برای ثبت و حمایت علایم تجاری و صنعتی تصویب گردید که بعداَ در سال 1310 مورد تجدید نظر قرار گرفت.علاوه بر قانون مزبور و آیین نامه اجرایی آن،ماده 249 قانون مجازات عمومی نیز مواردی را برای حمایت علایم تجاری ثبت شده پیش بینی نموده است.
ثبت علایم تجاری و اختراعات در اداره ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی در تهران که یکی از ادارات ثبت است انجام می گیرد.ماده 6 قانون ثبت علایم تجاری اداره ثبت علایم را شعبه مخصوصی از دفتر دادگاه شهرستان تهران می شمارد و به این ترتیب اداره ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی قادر است تصمیماتی راجع به قبول یا رد علایم به عنوان شعبه دادگاه شهرستان اتخاذ کند. 

3-چه اشخاصی می توانند نام و نشان تجاری(لوگو) خود را به ثبت برسانند؟
هر شخص اعم از حقیقی یا حقوقی (شرکت یا فرد) مدارکی دال بر تولید-توزیع-بسته بندی-خرید و فروش و یا واردات و صادرات کالا) و یا مدارکی جهت فعالیت در زمینه خدماتی خاص داشته باشد می تواند در همان زمینه تقاضای ثبت نام و لوگوی خود را بدهد. 

4-چه کسانی می توانند از علامت تجاری استفاده کنند؟
کسی که علامت تجاری به نام او ثبت شده است و کسی که علامت موقتاَ یا به طور دائم از سوی مالک به وی منتقل گردیده است. 

5-ثبت علامت تجاری اختیاری است یا اجباری؟
ثبت علامت تجاری جز در مواردی که قانون تکلیف نموده باشد اختیاری است،لیکن علیرغم عدم الزام قانونی،تجار بدلیل برخورداری از حمایت قانونی و نیز استفاده از شهرت و کارمایه تجاری و امتیازهای مادی و معنوی نسبت به ثبت علامت تجاری اقدام می کنند. 

6-به موجب قانون،ثبت کدام علائم تجاری اجباریست؟
به موجب مصوبه ی سوم اردیبهشت 1328 هیاًت وزیران،ثبت علائم برای هر یک از این موارد اجباری است:
الف) داروهای اختصاصی مورد استفاده ی طبی
ب) مواد غذایی که در لفاف و ظروف مخصوص عرضه می شوند.
ج)  آب های گازدار
ه) لوازم آرایش که برای استعمال مستقیم بر روی پوست انسان به کار می رود.
لذا به موجب این ماده،تمام اجناس دارویی و طبی و مواد غذایی مذکور در آن آیین نامه،اعم از آن که در داخل ایران ساخته و یا در خارج ساخته و وارد کشور شود و در بازار تحت اسم مشخصی که بر روی برچسب آن زده می شود به معرض فروش قرار گیرد باید دارای علامت صنعتی یا تجارتی ثبت شده بوده و در روی برچسب نکات زیر تصریح شود:الف-اسم تجاری و نشانی سازنده ی جنس با قید کشور مبدا ب-شماره ثبت علامت در ایران 

7-ثبت کدام علامت ها ممنوع است؟
ثبت علائم تجاری،صنعتی و خدمات دارای محدودیت قانونی است.قانون ثبت علائم و آیین نامه اصلاحی اجرایی مصوب سال 13337 ثبت علائم ذیل را ممنوع نموده است:
_علائم رسمی،دولتی و مملکتی نظیر پرچم ایران،علائم وزارتخانه ها،هلال احمر،علائم نیروهای مسلح و ....
_علایمی که قبلاَ خود یا مشابه آن به ثبت رسیده باشد.
_علائم منافی عفت عمومی ونظم و انضباط اجتماعی
_علائمی که دارای اسم و عبارت عمومی باشد و دولت استعمال آن را تحت علامت تجاری منع کرده باشد. 

8-مدارک مورد نیاز برای ثبت نام و علامت تجاری کدامند؟
1-مدارک مثبت هویت متقاضی
الف) اشخاص حقیقی:کپی شناسنامه و کپی کارت ملی
ب) اشخاص حقوقی:آخرین روزنامه رسمی دلیل مدیریت کپی شناسنامه و کارت ملی صاحبان امضاء
2-مدارک نماینده قانونی:چنانچه تقاضا توسط نماینده قانونی(وکیل،دارنده یا دارندگان حق امضا برای اشخاص حقوقی و ....) به عمل آید مدارک آن ضمیمه گردد.
3-10 نمونه گرافیکی یا کپی یا تصویر از علامت درخواستی حداکثر در ابعاد ده در ده سانتی متر
4-در صورت سه بعدی بودن علامت ارائه علامت به صورت نمونه گرافیکی یا تصویر دو بعدی به نحوی که از شش زاویه متفاوت تهیه و در مجموع یک نمونه واحد را تشکیل دهند.
5-ارائه مدارک دال بر فعالیت در رشته مربوط
6-استفاده از حق تقدم:چنانچه متقاضی ثبت بخواهد به استناد تقاضای ثبت یا ثبت خارج از کشور از مزایای حق تقدم(حداکثر 6 ماه)استفاده نمایند می بایست مدارک مربوط به حق تقدم را همزمان با تسلیم اظهارنامه یا حداکثر ظرف 15 روز از آن تاریخ تسلیم کنند.
7-نسخه ای از ضوابط و شرایط استفاده از علامت جمعی و تاییدیه مقام صلاحیت دار 

9-ثبت علامت تجاری مستلزم انجام چه اقداماتی است؟
1-تکمیل وتسلیم فرم اظهارنامه ثبت علامت تجاری به اداره ثبت شرکت ها ومالکیت صنعتی در تهران وبه اداره ثبت محل فعالیت در شهرستان ها مشتمل بر مشخصات متقاضی ونوع علامت و کالا یا خدمت مورد نظر که در سه نسخه تنظیم می شود.
2-عدم ثبت یا تشابه علامت مورد نظر تحت اسم دیگر
3-عدم مغایرت با ضوابط و مقررات قانونی
علامت پیشنهادی جهت ثبت در صورت احراز شرایط فوق در روزنامه رسمی کشور منتشر می شود و چنانچه ظرف مدت یک ماه از انتشار آگهی،دعوی یا اعتراضی نسبت به علامت کلمه یا عباراتی که به همراه علامت تجاری بکار برده می شود باید به زبان فارسی نوشته شود.استفاده از حروف لاتین نیز بشرطی مجاز است که اندازه آن ها از اندازه حروف فارسی کوچکتر باشد. 

10-مدت حمایت از علامت تجاری چند سال است؟ آیا قابل تمدید است؟
مدت اعتبار حمایت از علامت تجاری،10 سال از تاریخ ثبت اظهارنامه در اداره مالکیت های صنعتی می باشد که هر 10 سال قابل تمدید است و چنانچه ظرف 10 سال تمدید نگردد و 6 ماه از تاریخ اعتبار گذشته باشد صاحب گواهینامه می بایست جهت ثبت نام و علامت تجاری خود دوباره اقدام نماید. 

11-آیا علامت های تجاری سایر کشورها در ایران حمایت می شود؟
تنها کشورهایی که عضو کنوانسیون پاریس هستند می توانند از حمایت در ایران هم برخوردار گردند. 

12-آیا می توان از علامت تجاری دیگری استفاده کرد؟
چنانچه بدون اجازه مالک تجاری باشد خیر

• تقاضا نامه یا اظهارنامه

در قانون و آیین نامه ثبت شرکت ها "اظهارنامه" تقاضای ثبت و در نظامنامه ی قانون تجارت "تقاضانامه" ثبت شرکت عنوان شده است. گرفتن کارت بازرگانی فوری چون نظامنامه قانون تجارت از حیث تصویب موخر است در مراجع ثبتی هم " تقاضانامه ثبت شرکت داخلی" اوراق چاپی مخصوص است که درخواست کنندگان ثبت شرکت دو نسخه از آن را تنظیم و تسلیم مرجع ثبت می کنند.

• ضمائم

ماده 196 قانون تجارت می گوید: " اسناد و نوشتجاتیکه برای به ثبت رسانیدن شرکت لازم است در نظامنامه وزارت عدلیه معین می شود" و نظامنامه مزبور در مورد هر یک از شرکت ها ضمائمی ذکر کرده است که باید جداگانه نقل شود:
الف-در شرکت های سهامی ضمائم عبارت است از:
"یک نسخه طرح اعلامیه پذیره نویسی، نسخه طرح اساسنامه شرکت ، نوشته ای حاکی از تعهد پرداخت تمام سرمایه در شرکت های خاص و بیست درصد در شرکت های عام، اسامی شرکاء با تعیین اسم و اسم خانوادگی و عده سهام هر یک از آن ها، سواد مصدق از تصمیمات مجمع عمومی صاحبان سهام"
ب-در شرکت های با مسئولیت محدود:
" یک نسخه مصدق از شرکتنامه ، یک نسخه مصدق از اساسنامه( اگر باشد)، اسامی شریک یا شرکایی که برای اداره کردن شرکت معین شده اند، نوشته ای به امضاء مدیر شرکت حاکی از پرداخت تمام سرمایه نقدی و تسلیم تمام سرمایه غیر نقدی با تعیین قیمت حصه های نقدی"
ج-در شرکت های تضامنی:
"یک نسخه مصدق از شرکتنامه ،یک نسخه مصدق از اساسنامه شرکت ( اگر باشد) ، نوشته ای به امضاء مدیر شرکت حاکی از پرداخت تمام سرمایه نقدی و تسلیم تمام سرمایه غیر نقدی با تعیین قیمت حصه های غیر نقدی، اسامی شریک یا شرکایی که برای اداره شرکت معین شده اند".
د-در شرکت های نسبی:
"یک نسخه مصدق از شرکتنامه ، یک نسخه مصدق از اساسنامه ( اگر باشد) ، اسامی مدیر یا مدیران شرکت ، نوشته ای به امضاء مدیر شرکت حاکی از پرداخت تمام سرمایه نقدی و تسلیم تمام سرمایه غیر نقدی با تعیین قیمت حصه های غیر نقدی"
ه-در شرکت های مختلط سهامی:
"یک نسخه مصدق از شرکتنامه، یک نسخه مصدق از اساسنامه ، اسامی مدیر یا مدیران شرکت، نوشته ای به امضاء مدیر شرکت حاکی از تعهد پرداخت تمام سرمایه سهامی و پرداخت واقعی لااقل ثلث از آن سرمایه، سواد مصدق از تصمیمات مجمع عمومی در موارد مذکور در مواد 40 و 41 و 44، نوشته ای به امضاء مدیر شرکت حاکی از پرداخت تمام سرمایه نقدی شرکاء ضامن و تسلیم تمام سرمایه غیرنقدی با تعیین قیمت حصه های غیر نقدی"
و- در شرکت های مختلط غیر سهامی:
"یک نسخه مصدق از شرکتنامه.یک نسخه مصدق از اساسنامه ( اگر باشد) ، اسامی شریک یا شرکاء ضامن که سمت مدیریت دارند"
ز-در شرکت های تعاونی:
" یک نسخه از شرکتنامه،یک نسخه مصدق از اساسنامه( اگر باشد)"
بطور خلاصه ضمائم عبارتست از:
1-شرکتنامه حاوی مشخصات شرکت
2-اساسنامه
3-صورت جلسه مجمع عمومی
4-صورت جلسه انتخاب هیات مدیره و قبولی آنان
5-رسید سرمایه

• جریان ثبت

پس از آنکه تقاضانامه در دو نسخه با ضمائم تسلیم متصدی ثبت شد،یک نسخه از آن در پرونده ضبط و مندرجات آن را در دفتر مخصوص ثبت شرکت ها ثبت می کند و نسخه ثانی را با قید تاریخ و شماره ثبت امضاء و مهر کرده به تقاضا کننده تسلیم می کند.
وقتی شرکتنامه در دفتر مخصوص ثبت شد موسسین شرکت یا هیات مدیره و صاحبان امضاء مجاز آن را امضاء می کنند و این دفتر به منزله دفتر ثبت سند دفتر خانه اسناد رسمی است که در اداره ثبت محفوظ می ماند و به این ترتیب " شرکتنامه " رسمی می شود.زیرا به موجب ماده پنجم اصلاح آیین نامه ثبت شرکت ها " اداره ثبت شرکت ها در تهران و اداره ثبت شرکت ها در شهرستان ها در ثبت شرکتنامه قائم مقام دفتر خانه های رسمی می باشند".
سپس باید خلاصه وضع شرکت در دفتر جداگانه ای که حاوی شماره ردیف ثبت شرکت و ملحض مفاد شرکتنامه و اساسنامه است در صفحه متعلق به همان شرکت ثبت گردد.
تصدیق مطابقت هر دو در دفتر با اصل شرکتنامه از طریق تقاضاکننده ضروری است.بالاخره مرحله انتشار شرکتنامه است که به موجب ماده 197 قانون تجارت " در ظرف ماه اول تشکیل هر شرکت خلاصه شرکتنامه و منضمات آن...اعلان خواهد شد."
و نظامنامه قانون تجارت در ماده 6 مقرر داشته است که خلاصه و منضمات " باید  توسط اداره ثبت محل در (روزنامه رسمی کشور) و یکی از جراید کثیرالانتشار مرکز اصلی شرکت به خرج خود شرکت منتشر شود".
خلاصه ای که آگهی می شود طبق ماده 7 نظامنامه قانون تجارت متضمن نکات ذیل است:
1-نمره و تاریخ ثبت شرکت
2-مقدار سرمایه ( با تشخیص مقداری از آن که پرداخت شده و مقداری که شرکاء پرداخت آن را تعهد کرده اند )
3-اسامی مدیر یا مدیران
4-تاریخ آغاز و ختم شرکت در صورتیکه برای مدت محدود تشکیل شده باشد.
البته نام،موضوع،مرکز و سایر مشخصات هم باید آگهی شود.علاوه بر این در شرکت های تضامنی و مختلط باید اسامی شرکاء ضامن نیز منتشر گردد.

مطالعه شرکت های تجاری از جهات مختلف مفید می نماید.شرکت های تجاری از نظر اقتصادی،اهمیتی فراوان دارند؛ گرفتن کارت بازرگانی فوری  زیرا هر چند تعداد آن ها از تجار انفرادی به مراتب کمتر است،ابزار و سرمایه مجموعه های صنعتی و تجاری به آن ها تعلق دارد.این نکته از دیرباز صادق بوده و در عصر ما،با تغییرات و تحولات بنیادی اقتصادی و سیاسی که شاهدیم،صورت آشکارتری به خود می گیرد.

• تعریف شرکت

شرکت های تجاری، اجتماع دو یا چند شخص حقیقی یا حقوقی به منظور انجام عملیات تجاری و کسب سود را گویند.شرکت هایی که هدف از تاسیس آن ها تجارت نیست و اعمال تجاری انجام نمی دهند،شرکت های حقوقی یا مدنی نامیده می شوند.

• وجوه افتراق شرکت های مدنی و تجاری

1-شرکت مدنی عمدتاَ با ثبت در دفاتر رسمی هویت پیدا می کند.(به جز شراکت ورثه در میراث که نیازمند ثبت نیست)،در حالی که شرکت تجاری با ثبت در اداره ثبت شرکت ها هویت پیدا می کند.
2-شرکت مدنی فاقد شخصیت حقوقی است،در حالی که شرکت تجاری اصولاَ یک شخصیت حقوقی است.
3-شرکت مدنی اقامتگاه و تابعیت ندارد.در حالی که اقامتگاه و تابعیت شرکت تجاری لزوماَ باید مشخص باشد.
4-موضوع شرکت مدنی معاملات غیرتجاری است،در حالی که موضوع شرکت های تجاری معاملات تجاری است.
5-قانون،شرکت های تجاری را تحت نظم به خصوصی قرار داده و حتی انواع آن ها را مشخص و محدود نموده و ضوابط معینی را بر آن ها حاکم کرده است،در حالی که شرکت های حقوقی تابع قصد و اراده شرکا می باشند و به هر نحو که بخواهند (مشروط بر آنکه مغایر قانون مدنی نباشد) می توانند شرکت تشکیل دهند.
6-شرکت مدنی همیشه و ضرورتاَ با حداقل دو نفر تشکیل می گردد،در حالی که در تاسیس بعضی از شرکت های تجاری ضرورتاَ وجود حداقل سه نفر لازم است. (مثل شرکت سهامی خاص)
7-شرکت های تجاری حتماَ و ضرورتاَ در نتیجه اختیار و اراده شرکا به وجود می آیند،ولی بعضی از شرکت های مدنی بدون اراده و اختیار شرکا به وجود می آیند.(مثل شرکت وراث در مال الترکه)
8-مسئولیت شرکا در شرکت های تجاری بر حسب نوع شرکت ممکن است به میزان سهم،محدود به سرمایه،نسبت به سرمایه و تضمین تمام سرمایه و یا مختلط باشد،در حالی که در شرکت های مدنی چنین مسئولیتی وجود ندارد و مسئولیت در امور مدنی منفرد می باشد.
9-نحوه تقسیم سود و زیان در شرکت های تجاری بر اساس نوع شرکت ها متفاوت است و بر مبنای مسئولیت شرکا انجام می گیرد،در صورتی که در شرکت های مدنی همیشه تقسیم سود و زیان به نسبت سهم است.
10-ورشکستگی،تصفیه و مرور زمان مختص شرکت های تجاری و تجار است،در حالی که در امور مدنی مقررات اعسار جاری می گردد.

• انواع شرکت های تجاری

در یک طبقه بندی،شرکت های تجاری را از لحاظ میزان مسئولیت اعضا می توان به چهار دسته به شرح ذیل تقسیم نمود:
1-شرکت های تجاری سرمایه ای
در این شرکت ها مسئولیت شرکا محدود به میزان سرمایه یا درصد سهام سرمایه هر شریک می باشد،مانند شرکت های سهامی عام و خاص و شرکت با مسئولیت محدود
2-شرکت های تجاری شخصی
در این نوع شرکت ها مسئولیت شرکا نامحدود است و تعهدات شرکت تسری به همه دارایی شرکا می نماید،مانند شرکت های تضامنی و نسبی
3-شرکت های تجاری مختلط
در این نوع شرکت ها مسئولیت بعضی از شرکا محدود به سرمایه آن ها و مسئولیت دیگران نامحدود است.این شرکت ها در واقع از اختلاط شرکت های سرمایه ای و شخصی به وجود می آیند،مانند شرکت های مختلط سهامی و غیر سهامی.شرکای نوع اول را شرکای عادی و شرکای نوع دوم را شرکای ضامن می گویند.
4-شرکت های تجاری کمیتی
در این نوع شرکت ها تعداد سرمایه گذاران زیاد است و شرکا مسئولیتی ندارند و اصولاَ قصد از ایجاد آن ها رفاه اعضای آن است.شرکت های تعاونی از این دسته اند.

• اقسام شرکت های تجاری

شرکت های تجاری به موجب ماده 20 قانون تجارت بر هفت قسم به شرح ذیل طبقه بندی شده اند.
1.شرکت های سهامی
2.شرکت های با مسئولیت محدود
3.شرکت های تضامنی
4.شرکت های نسبی
5.شرکت های مختلط سهامی
6.شرکت های مختلط غیر سهامی
7.شرکت های تعاونی تولید و مصرف