سنگ اوپال چیست؟

در زبان هندی اوپال به معنی “سنگ” و در زبان لاتین “Opalus” و در یونانی “Opallios” هر دو به معنای “دیدن تغییر رنگ” است.  این گوهرسنگ مخصوصا نوع درشت آنها نزد اروپاییان بطور سنتی مورد توجه قرار می گرفت. حتی ناپلئون بناپارت نیز به این گوهر اهمیت می داد و به همسرش ژوزفین اوپال قرمز درخشان به وزن 140 گرم هدیه داد.تشخیص سنگ آکوامارین وی آن را The Burning of Troy نامگذاری کرد. در قرون وسطی زنان بلوند با موهای قرمز (بخصوص اسکاندیوناوی) بر این باور بودند که گردنبند اُپال قرمز به از بین رفتن رنگ موهای قرمزشان جلوگیری می کند!

اوپال سنگ خوشبختی یا مرگ؟!

در سال 1829 در اروپا والتر اسکات رمانی را منتشر کرد که از محبوبیت این سنگ بشدت کاست. در این کتاب شخصیت زنی بیوه(Baroness of Arnheim) یک انگشتر طلسم اوپال با قدرتهای ماورا داشت. هنگامی که آب مقدس روی این سنگ افتاد رنگ آن به مرور کمرنگ می شد. زن بیوه نیز به مرور ضعیف و با از بین رفتن اُپال وی نیز درگذشت. این داستان باعث شد که در اروپا تا مدتهای زیادی اوپال به سنگ بدشانسی و مرگ مشهور شود. حتی باعث کاهش خرید این سنگ در 20 سال تا حدود 50 درصد در آن زمان شد! حتی در روسیه نیز گفته شده بود هر کسی به سنگ اُپال میان کالا های فروش موقع خرید نگاه کند، چیزی از آن فروشنده نخواهد خرید زیرا این سنگ نمایانگر چشم اهریمن تصور میشد. البته این باور پایدار نبود و جالب اینکه بعد از مدتی سنگ ماه مهر (اکتبر) قرار گرفت و دوباره محبوب شد!

مشخصات سنگ اوپال چیست؟

اوپال سنگی از جنس ماده سیلیکات های آبدار (3 – 10% آب در نوع گرانبها) و با ساختار شکلی آمورف (بی نظم) است. این گوهر دارای سختی 6.5 تا 5.5 در مقیاس موس و شفاف تا نیمه شفاف، وزن مخصوص 1.98 تا 2.20، رنگ خط سائیدگی سفید و جلای شیشه ای می باشد. ناخالصی ها در این کانی شامل فیلم های نازک رنگی، کریستال های کوچک منشوری که در نوع مکزیک دیده می شود و اوپالسنس در نوع شیری رنگ هستند. پدیده بازی رنگ در این گوهرسنگ به دلیل شکست نوری بین گلوله های سیلیسی بوجود می آید. اوپال سیاه پدیده فلورسانس ندارد ولی نوع سفید آن می تواند درخشندگی سفید رنگ یا فلروسانس داشته باشد. این کانی ممکن است همراه ماسه سنگ، مارل، لیمونیت، ریولیت و بازالت یافت شود. اُپال های کامن در کنار انواع قلوه ای و ماتریکسی مشاهده می شوند.

سنگ اوپال در طبیعت چگونه تشکیل می شود؟

برخی سنگ اوپال را یک سنگ رسوبی و جایگزین کانی های قابل حل و فسیل درنظر میگریند زیرا در آبهای گرم حرارت پایین غنی از سیلسیوم در شکافت ها، آتشفشانی و دگرگونی و حفره های سنگهای اطراف رسوب گذاری تشکیل می شود. اُپال را می توان به مبدل سنگ به چیزهای دیگر دانست مثلا سلول های چربی در درختان خشک و مدفون شده را در خود حل، همراه و جایگزین می کند و یا صدف ها و جانوران ماقبل تاریخ را به سنگ تبدیل می کند.

https://chaav.ir/blog/14-%D8%B3%D9%86%DA%AF+%D8%A2%DA%A9%D9%88%D8%A7%D9%85%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D9%86+%DA%86%D9%87+%D8%AE%D8%A7%D8%B5%DB%8C%D8%AA%DB%8C+%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%AF%D8%9F+%7C+%D9%81%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AF+%D8%AF%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C+%D8%A2%DA%A9%D9%88%D8%A7%D9%85%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D9%86

سنگ اوپال در طبیعت به چه اشکالی دیده می شود؟

این گوهرسنگ با توجه به نوع تشکیلش مثلا در استرالیا همراه (ماسه سنگ یا بولدر)، اندونزی و آمریکا (ولکانیک)، گواتمالا و هندوراس و مکزیک (لاواهای تجزیه شده) می توان به سه دسته تقسیم بندی نمود:

• 1- اُپال قلوه سنگی (Boulder Opal) که چسبیده شده به سنگ مادر و بصورت رگه یا قطعه ای یافت می شود.
• 2- اُپال ماتریکس که آمیخته شده با سنگ مادر بوده و به شکل رگه دار و تکه ای یافت نمی شود.
• 3- اُپال خالص (Solid Opal) که از صد درصد اُپال خالص تشکیل شده و دارای زمینه تیره رنگ است.